×

Herpeswiroza




Ostre zakaźne zapalenie jamy nosowej i tchawicy

Czynnikiem etiologicznym jest herpeswirus kotów typ 1 (FHV-1), który jest wirusem bardzo powszechnym na całym świecie. W zależności od szczepu wykazuje różną zjadliwość. Jest wrażliwy na większość środków dezynfekcyjnych, ginie natychmiast w 100°C i jest wrażliwy na promieniowanie UV.

 

Patogeneza choroby

Najczęściej zachorowania obserwuje się u kociąt poniżej 1 roku życia. Koty raz zarażone wirusem są długotrwale zakażone i stają się bezobjawowymi siewcami lub zakażenie przechodzi w postać utajoną. Koty po wyzdrowieniu w większości stają się dożywotnimi nosicielami wirusa- zakażenie może ulec reaktywacji pod wpływem stresu lub w przypadku immunosupresji. Wirus wydalany jest z wydzielinami z jamy ustnej, nosa i spojówek, a siewstwo rozpoczyna się ok. 24h po zakażeniu u może trwać 3 tygodnie. Miejscem wejścia wirusów jest błona śluzową jamy ustnej, nosa czy spojówek i zwykle infekcja ogranicza się do tego miejsca. Zakażenie zazwyczaj następuje w sposób bezpośredni, możliwe jest również zakażenie kociąt od zakażonej matki. FHV-1 występuje powszechnie w skupiskach kotów takich jak schroniska, domy tymczasowe, przytuliska, fundacje, gospodarstwa domowe z licznymi kotami. Replikacja następuje w nabłonkach jamy nosowej, a następnie przemieszcza się do węzłów chłonnych żuchwowych oraz górnych dróg oddechowych.

Okres inkubacji wynosi od 24 do 48 godzin.

 

Objawy kliniczne herpeswirozy u kota

W przypadku ostrej postaci choroby mamy do czynienia z:

-        zapaleniem nosa i spojówek

-        kichaniem,

-        wypływem z nosa,

-        przekrwieniem spojówek i wypływem surowiczym z worka spojówkowego,

-        owrzodzeniem rogówki (czasami).

Objawy takie trwają zazwyczaj ok. 2 tygodnie. Wtórne zakażenia bakteryjne prowadzą do pojawienia się zapaleń o charakterze ropnym, towarzyszy im wysoka temperatura oraz brak apetytu.

W postaci atypowej o ostrym przebiegu pojawia się zapalenie płuc i towarzyszą jej zazwyczaj poważne objawy ogólne- wysoka gorączka, osłabienie, apatia, brak apetytu, kaszel, zmiany skórne w okolicy twarzowej. Takie atypowe zakażenia, szczególnie u młodych kociąt mogą kończyć się zejściem śmiertelnym. U kociąt poniżej 4 tygodnia życia- przebieg zazwyczaj ostry, u tych powyżej 6 miesiąca życia występuje zazwyczaj przebieg podostry i łagodny. Objawy kliniczne mogą jednak czasami utrzymywać się tygodniami.

 

Postępowanie lecznicze

Podstawą jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Często konieczne jest nawodnienie pacjenta oraz pielęgnacja. Powinno się wprowadzić antybiotykoterapię ze względu na ryzyko wtórnych zakażeń bakteryjnych. Często stosuje się również krople do oczu, mające na celu zniesienie objawów zapalenia spojówek. Postępowanie zależne jest od występujących objawów, dlatego w przypadku wystąpienia np. owrzodzenia rogówki leczenie będzie ukierunkowane również na te konkretne objawy kliniczne. Dodatkowym wsparciem mogą być suplementy, które stymulują odporność, bazujące na takich substancjach czynnych jako beta-glukan ze ścian komórek drożdży, czy HMB.

 

Jak zapobiegać?

Najlepszym sposobem na zapobieganie chorobie są szczepienia ochronne. Według kalendarza szczepień kocięta szczepi się już od 6-8 tygodnia życia, podaje się 2 dawki w odstępie 3-4 tygodni. Szczepienie przypominające powinno się wykonać po roku. W przypadku kotów wychodzących następne dawki przypominające należy podawać co roku, w przypadku kotów o niskim ryzyku zachorowania, dawki przypominające należy podawać co 2-3 lata. Po przechorowaniu herpeswirozy pozostaje dość krótka odporność, więc takie koty powinny być również zaszczepione.